spelend schrijven

De repetitie is net begonnen, er zijn nog geen scènes gespeeld. Stefan zegt: ‘Corry, jij schrijft veel, toch?’ Corry: ‘Ja. Maar niets voor dit. Niets dat hierbij past. Ik schrijf met veel emoties erin.’ De repetities gaan verder. Er worden nieuwe scènes gemaakt en bestaande scènes nog eens gerepeteerd.

Dan moet Corry op komen. De muziek speelt. Ze moet gewoon staan.

‘Corry, kan er nu een tekst komen? Een tekst van jou? De vorige beweging ging over ‘kindertijd’. Kan je daar iets over zeggen?’ Corry: ‘Wat? Nu?!’ ‘Ja,’ zegt Stefan, ‘Vanaf de vorige scène.’

En Corry begint:

“kinderen, kinderen, spelen in de bossen,

hoge toppen, hooooge bomen

lopen en crossen

spelen in de wind

maakt mij vrolijk als een kind

lachen, spelen, huilen

steeds in iemands armen schuilen

vast houden

houden van

als kind zijn,

is spelen meer dan”

Groot applaus. Corry lacht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s