Te vroeg

matekeJe was altijd te vroeg, Dirk. Als de repetities om zeven starten stond je er al om half zes voor een croque – monsieur en een cola. Dan praatte we wat over de pijn in je lijf maar ook dat de dokter had gezegd dat je met dit hart nog zeker honderd jaar zou worden. En dat je voor Boeddha getrouwd was met een vrouw met een kind die je heel graag zag. Dat ze ver leefde en liefde bruggen bouwt. Van hier tot in Singapore. Maar vandaag was je er niet te vroeg. Je bent er niet meer, Dirk. Je zong mee en speelde mee. “ Dat toneel bij HETGEVOLG was zijn lang leven. Het trok hem uit zijn isolement.”, zei je begeleidster. Je luchttrompet en je dans blijven als silhouetten in de ruimte hangen. Vannacht ben je in je slaap gestorven.

beelden makenIk zie de schittering in je ogen terug toen je trompet speelde, heel zacht mee neuriënd; genietend van de herinnering aan vroeger.

Waar ben je als je net overleden bent, maar nog niet weg? Als herinneringen aan jou nog geen herinneringen zijn maar gebeurtenissen van gisteren en morgen? Als we allemaal denken dat je vandaag niet komt repeteren, maar volgende week wel? Waar ben je dan? Ben je dood?

Vrijdag maakte we nog plannen om met z’n allen naar Brussel te gaan en je was zo trots dat je drie dagen vrij af had gekregen om mee te gaan.

samenIk kijk weg en denk je stilletjes te zien staan; gniffelend en genietend van het geweld van de repetities en het leven in HETGEVOLG.

We gaan je missen.

Een gedachte over “Te vroeg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s